Stedelijk Museum Schiedam presenteert in samenwerking met platform QISSA de tentoonstelling Female Gaze, een groepstentoonstelling van vier jonge vrouwelijke kunstenaars in de Stadsgalerij van het museum. Met installaties, digitale kunst en surrealistische objecten onderzoeken Rawen Jouini, Halima Shaaban, Esra Çopur en \u200b Khaddouj Barghout hoe vrouwelijke beeldvorming ontstaat en evolueert in de tijd. Het lichaam draagt onze ervaringen, verandert door de jaren heen en vormt wie we zijn. Wat gebeurt er wanneer je jezelf werkelijk kunt laten zien - zonder oordeel, zonder filter?
\nFemale Gaze is een visuele reflectie op deze vragen, waarin identiteit, zelfbeeld en zichtbaarheid een rol spelen. De tentoonstelling vertrekt vanuit frisse rebellie en werkt als een spiegel voor zowel de kunstenaars als de kijkers. Hun werk nodigt uit om na te denken over wie je bent als mens en als maker. En vooral ook: hoe laat je jezelf zien? Want je zelfbeeld, zichtbaarheid en identiteit zijn voortdurend in beweging.
Female Gaze is een initiatief van en samenwerking met QISSA, platform en community voor nieuwe generaties makers. De vier kunstenaars zijn alumni van dit talentontwikkelingsprogramma, waarin jonge makers hun eigen beeldtaal ontwikkelen en professionele ondersteuning krijgen binnen hun vakgebied. De tentoonstelling is gecureerd en samengesteld door Atlynn Vrolijk van QISSA, in samenwerking met de kunstenaars.
\u200bOver de kunstenaars:
Rawen Jouini
\u200bRawen Jouini (2002) is een 3D-kunstenaar die werkt met technologie en toekomstbeelden. In haar werk onderzoekt ze hoe snelle technologische veranderingen onze ideeën over identiteit en menselijkheid kunnen veranderen. Jouini vertelt visuele verhalen die de grens tussen het natuurlijke en kunstmatige verkennen. Zo draagt in een van haar werken een humanoïde robot een glazen baarmoeder met een groeiende foetus. Hiermee stelt ze vragen over wat het betekent om mens te zijn in een tijd waarin leven ook kunstmatig tot stand komt.
Halima Shaaban aka ARTIFICIHALLY
\u200bHalima Shaaban (1997) maakt digitale kunst over het helen van haar innerlijke kind, het vrouw-zijn en het ontsnappen aan de werkelijkheid. In haar werk ontwikkelt ze een veilig en digitaal ‘thuis’, waarin ze haar eigen onderbewustzijn durft te onderzoeken en haar meest echte zelf zichtbaar wordt. Voor Shaaban is thuis niet alleen een plek, maar vooral ook een gevoel: een mentale plek waar je volledig jezelf mag zijn en die met je meegroeit. Een plek die je zelf maakt, en waar je altijd naar kunt terugkeren. Spiegels spelen in haar werk een centrale rol. Ze staan voor de vele betekenissen die je kunt ontlenen aan je identiteit en je thuis, maar ook hoe het begrip thuis en identiteit met elkaar samenhangen.
Esra Çopur
\u200bHet werk van Esra Çopur (1998) draait om identiteit en cultuur, specifiek ook om traditionele kleding verbonden aan de Turkse diaspora. Een opvallend terugkerend detail is \u0130\u011fne Oyas\u0131: Turks kant. Çopur werkt veel met kledingresten en tweedehands textiel, die ze vervolgens bewerkt met traditionele, vergeten technieken, zoals het knopen van touw. Ook ontwikkelt ze haar eigen, nieuwe technieken. De beperkingen van sommige materialen of technieken omarmt ze en worden juist uitgangspunt voor haar werk. In haar installaties wordt voelbaar hoe tradities en rituelen diep verweven zijn met wie je bent. Herinneringen en innerlijke groei vormen daarin een rode draad.
Khaddouj Barghout
\u200bIn het werk van Khaddouj Barghout (1999) verandert het menselijk lichaam in een surrealistisch landschap, waarin de grens tussen mens en object vervaagt. Ze gebruikt stereotype beelden over het vrouwenlichaam als wapen in haar beeldtaal, met elementen als gezichtsbedekking, gedragen ondergoed en Marokkaanse theeserviezen. Geuren en smaken worden vastgelegd en gevierd op tegenstrijdige maar uitnodigende wijze. Barghout speelt op een gelaagde manier met onze blik op sensualiteit, het vrouwelijk lichaam en de representatie ervan. Daarnaast nodigt ze de kijker uit om stil te staan bij onderwerpen als onderdrukking, bevrijding en het verlies van onschuld.
Over QISSA
\u200bQISSA is een platform voor een nieuwe generatie makers en hun verhalen op het snijvlak van kunst, design en digitale cultuur. Het biedt een community en een veilige plek waar talent zich kan ontwikkelen, experimenteren en groeien.
Met het programma Visual Storytellers ondersteunt QISSA jonge beeldmakers in het ontwikkelen van hun eigen beeldtaal en positie in de kunstwereld. In dit zes maanden durende traject werken deelnemers aan hun portfolio, volgen ze workshops van professionals en krijgen ze persoonlijke begeleiding. Een vast onderdeel van het programma is een bezoek aan Stedelijk Museum Schiedam, waar deelnemers in gesprek gaan met bijvoorbeeld curatoren en de directeur. Zo krijgen zij inzicht in hoe je als maker je weg vindt naar en binnen een museum.
Directeur Anne de Haij:“We willen graag dat zoveel mogelijk verschillende (jonge) kunstenaars zich thuis voelen in ons museum. Het museum is echter niet voor iedere kunstenaar een vanzelfsprekende plek om je werk te tonen. Ik vind het leuk én belangrijk dat we hen die kans nu kunnen bieden. Tegelijk verbreden zij onze blik en laten ons zien welke goede kunst er buiten het museum ontstaat.”
Noot voor de redactie
Klik hier om naar de beeldbank te gaan, waar persbeelden uit dit bericht gedownload kunnen worden. Vermeld bij gebruik van de afbeelding(en) altijd de juiste creditline.
Klik hier om de tentoonstellingspagina te bezoeken.
Klik hier om de website van Stedelijk Museum Schiedam te bezoeken.
Klik hier om de website van QISSA te bezoeken.